Ακουσα το συγκεκριμενο τραγουδακι και γελασα πολυ ...
Νομιζω οτι ειναι αρκετα κουκουρουκου, ωστε να του αξιζει ενα post εδω μεσα ...
Ειδικη μνεια στο "make love to you" τριστιχο, οπου τις θα-σου-βαλω-πιπερι-στο-στομα λεξεις, εγραψα στα Αγγ-ληνικα (το αντιθετο των Greeklish) μηπως τυχον ο blogger εχει καμμια αυτοματη λογοκρισια, οπως τα διαφορα chatbox ...
Enjoy ...
Afroman: Because I got high
I was gonna clean my room until I got high
I gonna get up and find the broom but then I got high
my room is still messed up and I know why
- cause I got high {x3}
I was gonna go to class before I got high
I coulda cheated and I coulda passed but I got high
I am taking it next semester and I know why
- cause I got high {x3}
I was gonna go to work but then I got high
I just got a new promotion but I got high
now I'm selling dope and I know why
- cause I got high {x3}
I was gonna go to court before I got high
I was gonna pay my child support but then I got high
they took my whole paycheck and I know why
- cause I got high {x3}
I wasnt gonna run from the cops but I was high
I was gonna pull right over and stop but I was high
Now I am a paraplegic and I know why
- because I got high {x3}
I was gonna pay my car note until I got high
I wasn't gonna gamble on the boat but then I got high
now the tow truck is pulling away and I know why
- because I got high {x3}
I was gonna make love to you but then I got high
I was gonna eat yo πουσσυ too but then I got high
now I'm τζακιν off and I know why
- cause I got high {x3}
I messed up my entire life because I got high
I lost my kids and wife because I got high
now I'm sleeping on the sidewalk and I know why
- cause I got high {x3}
I'm gonna stop singing this song because I'm high
I'm singing this whole thing wrong because I'm high
Ενα πολυ καλο αρθρο για την σημερινη ημερα, στην Athens Voice, απο την Σωτη Τριανταφυλλου !!!
Update:
Επειδη δεν ξερω αν η Athens Voice, κραταει τα αρθρα και για ποσον καιρο, το κανω και ενα copy-paste εδω, για καλο και για κακο ...
"Η άνοιξη στην Aθήνα εγκαινιάζεται με τεθωρακισμένα και παρελάσεις: Eθνική Eορτή, περήφανα νιάτα· αεροπλάνα· εμβατήρια· σημαίες· σημαιοφόροι. Kατά προτίμηση Έλληνες: ελληνικό αίμα. Ίσως να φταίει που όταν ήμουν δέκα χρονών η άνοιξη άρχισε ακριβώς έτσι· δεν ήταν παράσταση· δεν ήταν θέαμα· ήταν αλήθεια: πραξικόπημα· συνταγματάρχες· αστυνομία· συλλήψεις· στρατιωτικός νόμος· εμβατήρια, βασανιστήρια. Kάψιμο βιβλίων στον ακάλυπτο πίσω από το σπίτι μου· ξέσκισμα της εφημερίδας «Aυγή»: τα κομματάκια τα πήρε ο αέρας, τα αποκαΐδια σκορπίστηκαν σ’ ολόκληρη την πόλη.
21η Aπριλίου 1967: δεν θα είχε συμβεί αν ο Kωνσταντίνος Mητσοτάκης είχε παραμείνει στην Ένωση Kέντρου· ούτε αν ο Kωνσταντίνος Kαραμανλής, που αποχώρησε ένδοξος από την πολιτική ζωή (και τη ζωή γενικά), είχε εφαρμόσει στοιχειωδώς τις δημοκρατικές αρχές (όπως: ελευθερία του λόγου, ελευθερία της έκφρασης, ελευθερία της συγκέντρωσης...). Δεν τις είχε εφαρμόσει: ο Kωνσταντίνος Kαραμανλής (ο πρεσβύτερος) υπήρξε, στο μεγαλύτερο μέρος της ζωής και της δράσης του, ένας Bαλκάνιος φασίστας. Oι νεκροί δεν δεδικαίωνται. Aδιαφορώ για το αν, στο πέρασμα του χρόνου, εξελίχθηκε, αν έμαθε γαλλικά, αν άλλαξε και προσαρμόστηκε: όπως λέει ο ποιητής, το καλό που κάνουν οι άνθρωποι θάβεται μαζί με τα κόκαλά τους· το κακό επιζεί. Eξάλλου, ποτέ δεν εκφράστηκε δημοσίως για την αυταρχική, αντιδημοκρατική του πολιτική· για το «κακό» που έκανε στην Eλλάδα και στους Έλληνες. Ποτέ δεν ζήτησε συγχώρεση για το ότι υπάκουε στο NATO και στους βασιλιάδες: ο «εθνάρχης» ευθύνεται για τον κατατρεγμό της αριστεράς και για την ακυβερνησία που προηγήθηκε του στρατιωτικού πραξικοπήματος του 1967. Άλλο τόσο ευθύνονται οι λεγόμενοι «αποστάτες» του Kωνσταντίνου Mητσοτάκη που προκάλεσαν την αστάθεια της Ένωσης Kέντρου και την ανατροπή τής κουτσά-στραβά δημοκρατικής κυβέρνησης που κέρδισε την απόλυτη πλειοψηφία στις εκλογές του 1964. Eυθύνεται και η ίδια η Ένωση Kέντρου που απέρριψε τη συνεργασία με την αριστερά. Διότι ο Γεώργιος Παπανδρέου (ο πρεσβύτερος) ήταν έξαλλος αντικομμουνιστής· και διότι φοβόταν για το κεφάλι του. Στην Eλλάδα της δεκαετίας του ’60 τα κεφάλια κινδύνευαν, όχι όταν φορούσαν στέμμα (όπως λέει, ανήσυχος, ο Eρρίκος ο IV), αλλά όταν δεν φορούσαν.
Aπρίλιος 1967: Άνοιξη στην μπανανία. Λίγους μήνες πριν από το πραξικόπημα στην Eλλάδα είχε γίνει πραξικόπημα στο Tόγκο, στη Δυτική Aφρική· στην Iνδονησία, ο δικτάτορας Σουχάρτο είχε ανατρέψει το δικτάτορα Σουκάρνο. H Eλλάδα δεν «ανήκε στη Δύση», «ανήκε» στα Bαλκάνια· επίσης, ανήκε στη ζώνη των ευρωπαϊκών ολοκληρωτισμών: για εφτά χρόνια είχε τη γελοιωδέστερη κυβέρνηση στην Eυρώπη· εκείνη του Φράνκο στην Iσπανία, εκείνη του Σαλαζάρ στην Πορτογαλία την ξεπερνούσαν σε θηριωδία. Aν και από την ελληνική χούντα δεν έλειπε ούτε η θηριωδία. Aπό πουθενά δεν έλειπε η θηριωδία: όποιος πιστεύει ότι η κατάσταση στον κόσμο χειροτερεύει, είτε δεν ξέρει, είτε δεν θυμάται. Aυτό που χειροτερεύει είναι το θέαμα του κόσμου, η αντανάκλασή του στις τηλεοπτικές οθόνες.
Tην άνοιξη του ’67, η πολιτική βία με βρήκε εκστατικά ευτυχισμένη, όπως συνήθως: οι μεγάλοι (οι ενήλικες) δεν είχαν ιδέα για το τι μας περίμενε· προσδοκούσαν εκλογές τον Mάιο· ο Παναγιώτης Kανελλόπουλος (άλλος αυτός!) ήταν επικεφαλής της προσωρινής κυβέρνησης· ο λύκος φύλαγε τα πρόβατα. Όσο για μένα, τι έκανα: ήμουν παιδί, αυτό έκανα. Kαι ήταν πολλή δουλειά. Eίχα ανακαλύψει τους Beatles, μάθαινα τα λόγια δυο παιδιάστικων τραγουδιών –του “Old Brown Shoe” και του “Rocky Raccoon”– ενώ τα μεγαλύτερα ξαδέρφια μου είχαν ήδη πάψει ν’ αγοράζουν δισκάκια 45 στροφών: αγόραζαν άλμπουμ βινυλίου· τα αντικείμενα που θα μας έσωζαν τη ζωή. Tο στρατιωτικό πραξικόπημα, εκτός του ότι αφαίρεσε όσα πολιτικά δικαιώματα υπήρχαν στην μπανανία, εκτός του ότι καταδίωξε τους μισούς Έλληνες, επέβαλε τα πιο κακόγουστα και στερητικά πρότυπα: Eλλάς Eλλήνων Xριστιανών.
Aκόμα πληρώνουμε.
Tι μουσική άκουγα εκείνη την άνοιξη: Mίκη Θεοδωράκη (αναπόφευκτα και ευτυχώς)· Έλβις Πρίσλεϊ· κάτι χαριτωμένα χορευτικά κομματάκια (“Wolly-Bully”!), το “Help Me, Rhonda” των Beach Boys, το “I Got You Babe” των Sonny and Cher, το “Louie, Louie” των Kingsmen. Kαι κάμποσα γαλλικά: Sacha Distel, Françoise Hardy, Sylvie Vartan... που δεν ακούγονται πια. H καθημερινότητά μου ήταν ένα νοερό juke-box. Yπήρξα πάρα πολύ τυχερή.
Όταν επικράτησε η κυβέρνηση Παπαδόπουλου-Παττακού έγινε προγραφή του ροκ εντ ρολ: η μουσική του διαβόλου! H υπόκρουση ακατονόμαστων οργίων! Tα Σόδομα και τα Γόμορρα! Aυστηρώς ακατάλληλη για τα σεμνά χριστιανόπουλα, επικίνδυνη για τα χρηστά ήθη. Έτσι, δεχτήκαμε επίθεση κλαρίνου.
Eίδαμε και πάθαμε. Kαι δεν ήταν καν αυτό το χειρότερο που μας έλαχε.
Tι μουσική ακούω τη φετινή άνοιξη: ακούω το “Sleepless” των Until June – πώς θα ήταν άραγε αν όλοι οι χριστιανοί φαίνονταν τόσο χαριτωμένοι και τόσο ανοιξιάτικοι; (δεν φαίνονται)– το “Country Girl” των Primal Scream, το “Turning of the Tide” του Richard Thompson, από το 15ο το άλμπουμ μετά την αποχώρησή του από τους Fairport Convention. (The boys say you look so fine/ but don’t come back for a second time). Aκούω Killers, δυο-τρία κομματάκια της Amy Winehouse (είναι, νομίζω, παρεξηγημένη) κι επειδή ετοιμαζόμουν να πάω στο Mιλάνο για μια συναυλία του Van Morrison, αλλά δεν θα πάω, ακούω Van Morrison: το “Back Street Affair”.
Άνοιξη: τα μυστικά του μεσοχείμωνου αναδύονται στην επιφάνεια· ξεμυτίζουμε σαν από τη σπηλιά του Aλαντίν· ήμασταν βαθιά νυχτωμένοι· βαδίζουμε μέσα στις φωτοχυσίες.
Περιμένω μια φαντασιακή συναυλία του Tομ Γουέιτς όπως οι άλλοι το Πάσχα."
Περασαν αρκετες μερες απο τοτε που η Aggelika, με προσκαλεσε σε αλλο ενα παιχνιδακι ...
Κανονας του παιχνιδιου, ενας και μοναδικος ... και πολυ απλος ...
Ενα τραγουδι σε δυο διαφορετικες εκτελεσεις για να κανει καθενας μας τις συγκρισεις του ...
Κι εκει που σκεφτομουν να κανω μια παραλλαγη στο παιχνιδι, βρισκοντας καποιο αγαπημενο τραγουδι, στο οποιο να εχουν γινει πολλες διασκευες και να βαλω 3, 4 η και παραπανω εκτελεσεις, διαβασα το αγαπημενο μου Radio Poetry και αλλαξα γνωμη ...
Γιατι αν κανετε τον κοπο να μπειτε στο Radio Poetry, θα δειτε οτι τα παιδια του Μικρου Πολυτεχνειου, που παρακολουθησαν φετος τα εργαστηρια ραδιοφωνου που επιμελειται ο αγαπημενος μας F, ετοιμαζονται για ενα πολυ ξεχωριστο happening στις 16 και 17 Απριλιου στο BIOS.
Διαβαζοντας ολα αυτα, ζωντανεψαν ολες οι υπεροχες αναμνησεις απο τη δικη μου συμμετοχη στην περσινη αντιστοιχη διοργανωση ...
Σκεφτομουν λοιπον να αναβαλλω, το σχετικο με το παιχνιδακι post, και να ανεβασω ενα, σχετικο με ολες τις αναμνησεις και τις σκεψεις μου γυρω απο το BIOS ...
Ο αγαπητος Μακης, ομως, προλαβε και ανεβασε αναλογο post στο δικο του blog, οπου περιγραφει πολυ παραστατικα και αναλυτικα ολα τα περσινα γεγονοτα, βγαζοντας με ετσι απο τον κοπο να γραψω ενα ολοκληρο κατεβατο, πραγμα που μπορει να κουραζε κιολας, οσους δεν ενδιαφερονται ... Αντιθετα οσοι ενδιαφερονται, μπορουν να μπουν στο "Αρωμα του Τραγουδιου" για να παρουν μια εικονα απο τις δικες μας ομορφες περσινες στιγμες και μια γευση απο την εμπειρια που θα ζησουν οσοι ερθουν τη επομενη εβδομαδα στο Bios ...
Σκεφτομενος λοιπον την αγωνια των παιδιων τις τελευταιες αυτες μερες πριν το Bios για να καταφερουν να βγαλουν τον καλυτερο εαυτο τους στην εκπομπη που θα παρουσιασουν εκει, θυμηθηκα και την αντιστοιχη δικη μου περσινη προετοιμασια της εκπομπης και ολες τις σκεψεις που εκανα φτιαχνοντας την ...
Η πρωτη σκεψη που εκανα τοτε ηταν να βαλω ενα απο τα πιο αγαπημενα μου τραγουδια ... Δεν μπορουσα ομως να αποφασισω σε ποια εκτελεση, καθως στο συγκεκριμενο τραγουδι εχουν γινει πολλες διασκευες και εγω λατρευω πιο πολλες απο μια ... Και επειδη θεωρησα υπερβολη απο 4 η 5 τραγουδια που θα περιελαμβανε η εκπομπη μου, τα δυο να ειναι το ιδιο τραγουδι σε διαφορετικη εκτελεση, αποφασισα να βαλω την πιο "ξεχωριστη" ... την πιο "πρωτοτυπη" ... την πιο "διαφορετικη" ... κι ας ηταν αλλη η πιο αγαπημενη μου ...
Ομως ... Μια στιγμη !!! ... Ολο αυτο το σκηνικο της αν-αποφασιστικοτητας κατι μου θυμιζει ... Ααα ναι !!! ... Το παιχνιδακι της Αγγελικουλας ....
Τι καλυτερο λοιπον, απο ενα post δυο σε ενα ... για να μην πω τρια σε ενα ... ναι ... τρια σε ενα εινα το σωστο ...
Γιατι συνδυαζω τρια μαζι ... Και εσεις παιρνετε μια γευση απο τη μουσικουλα που επαιξα περσι στο Bios ... Και εγω δεν μενω με τον καημο οτι αφησα απ'εξω λατρεμενο τραγουδι (αφου εδω δεν υπαρχει προβλημα χρονου και μπορω να βαλω και τις δυο εκτελεσεις ... μην πω και τριτη που μ'αρεσει επισης πολυ ...) ... Και συμμετεχω στο παιχνιδακι της Αγγελικουλας ...
Το "περι ου ο λογος" τραγουδακι λοιπον, δεν ειναι αλλο απο το Summertime ... Η πιο λατρεμενη μου, η διασκευη της θεας Janis Joplin ...
Στο Bios ομως, επελεξα να βαλω την διασκευη του Billy Stewart που ειναι πολυ πιο ξεχωριστη αλλα και πιο ζωντανη ... Εδω, στο podcast, θα τις ακουσουμε και τις δυο ...
Επειδη δε εδω, οπως ειπα και πριν, δεν υπαρχει περιορισμος, λεω να βαλω και την εκτελεση του, απο τον Louis Armstrong και την Ella Fitzgerald μεσα απο το Porgy & Bess του George Gershwin, που επισης αγαπω παρα πολυ !!!
P.S.
Ολιγον πτωχο μου εκανε το post-ακι χωρις video ...
Ευκαιρια λοιπον, να απολαυσουμε την εκπληκτικη Janis σε στουντιο, στην ηχογραφηση του Summertime, για το αλμπουμ Cheap Thrills !!!
( Ακομα δεν μπορω να συνειδητοποιησω, ΤΙ μπορει να βρει κανεις στο YouTube ... Απιστευτο ... )
Απλα ενα απο τα πιο συγκινητικα video clip που εχω δει ...
Χωρις αλλα σχολια ...
Απλα ... εκπληκτικο !!!
Προσωπικη αποψη παντα, αλλα το τραγουδακι που ακουγεται, μου παει μια χαρα αν θες να κανεις clubbing, αλλα οχι και τοσο για το συγκεκριμενο video ...
Σε προσφατη κουβεντουλα, θυμηθηκα ενα απο τα πιο αξιολογα rock αλμπουμ και εβαλα να ακουγεται στο podcast ενα τραγουδι, μεσα απ'αυτο ...
Λιγο παραξενος ο συνειρμος μου, αλλα μου φαινεται οτι δενει με το ολο story του video (αν φυσικα, αντιστρεψουμε τους ρολους των πρωταγωνιστων ...), αυτο που - με σπαραγμο - αναρωτιεται ο τραγουδιστης:
"What is a woman really for ? "
Περασαν αρκετες μερες απο τοτε που η αγαπημενη μου Negma, με προσκαλεσε σε πολυ πρωτοτυπο και διασκεδαστικο παιχνιδακι.
Τοτε ειχα μολις ανεβασει τα δυο "σ'αγαπω" τραγουδακια, του προηγουμενου post και δεν ειχα καμμια διαθεση να αλλαξω. Θα μου πειτε: "Τωρα σου'ρθε η διαθεση ?" ... Ε λοιπον ... Οχι ... Ουτε τωρα μου'ρθε η διαθεση, αλλα τι να κανουμε ??? ... Για μια φημη ζουμε ... Για ενα ονομα ... Και πως θα διατηρω το ονομα αυτο (KooKooRooKoo) αν δεν φροντιζω διαρκως να αποδεικνυω οτι το αξιζω ??? ... Και η πιο καλη ευκαιρια να το αποδειξω, ειναι η συμμετοχη μου στο παιχνιδακι ...
Ο ορος, ενας και μοναδικος: Δυο (τουλαχιστον) τραγουδια, που ντρεπομαστε να παραδεχτουμε, σε τριτους, οτι μας αρεσουν ... Και οταν λεμε ντρεπομαστε, δεν μιλαμε για ημιμετρα ... Μιλαμε να αισθανομαστε τελειως ρομπα που το ομολογουμε ... Και ενας επιπλεον ορος, προσωπικα για μενα: Τα τραγουδια να ειναι Ελληνικα !!! (για οσους τυχον δεν εχουν προσεξει οτι σ'αυτο εδω το blog δεν εχει ανεβει ΠΟΤΕ Ελληνικο τραγουδακι ...)
Ξεκιναμε λοιπον ...
Και για να μην μου'ρθει αποτομα - και σε μενα, αλλα και σε σας - τα εκανα τεσσερα τα τραγουδακια. Τα δυο πρωτα ξενα, απο τον ιδιο καλλιτεχνη και δεν ντρεπομαι ΠΟΛΥ που μου αρεσουν ... Η μαλλον ντρεπομαι, αλλα πιο πολυ για τον ΛΟΓΟ που μου αρεσουν ...
Ο λογος για τον 50 CENT, και τα τραγουδια του "Disco Inferno" και "P.I.M.P." ... Τα συμπαθησα αυτα τα τραγουδια απο τοτε που τα πρωτοακουσα ... Αλλα τα ΛΑΤΡΕΨΑ, οταν ειδα τα Video Clip τους και προσεξα οτι ολοι οι συντελεστες εχουν "φωναρα" ... (if you know what I mean ... "shake... sh... sh... sh... shake that ass girl..." )
Οσοι ακομα δεν καταλαβαν, ας ριξουν ενα βλεφαρο στα βιντεακια ...
50 Cent : "Disco Inferno"
50 Cent & Snoop Dog : "P.I.M.P"
(εδω δεν θα μεινουν παραπονεμενα ουτε τα κοριτσακια, γιατι στο συγκεκριμενο βιντεακι, εχει "φωναρα" και ο ιδιος ο 50 Cent - ειδικα στην σκηνη με το φανελλακι ... !!!)
Και περναμε στα δυο - κατ'απαιτηση της Negma - Ελληνικα ....
Το πρωτο ενα POP-ακι, που - ντρεπομαι που το λεω - καθε φορα που το ακουω (αν και χαζοχαρουμενο) δεν μπορω να βαλω κ . . ο κατω ... χτυπιεμαι ασταματητα ...
(Ενταξει ισως να συντελουν λιγο στο ξεσηκωμα και οι στιχοι, που αν και απλοϊκοι, ειναι πολυ ομορφοι ...)
(ενταξει ... ισως να με επηρεασε λιγο και η πολυ γλυκια παρουσια της Κ.Μ. ...)
Ας παμε τωρα στο δευτερο Ελληνικο, που πραγματικα ντρεπομαι που το γουσταρω και νοιωθω οτι πρεπει να απολογηθω ... Γι αυτο και θα σας διηγηθω την ιστορια του και πως "καταντησα", να μου αρεσει το συγκεκριμενο τραγουδακι ...
Ειναι Καλοκαιρακι του 2005, λοιπον, και μολις εχω βγει απο μια πολυ πολυ πολυ μακροχρονια σχεση ... Και οταν λεμε πολυ, εννουμε ΠΟΛΥ μακροχρονια ...
Και ενω η σχεση αυτη εληξε αδοξα και ειμαι ψυχολογικα ρακος (ξερετε ... εκει που αρχιζεις και αναρωτιεσαι αν υπαρχει λογος να ζεις ... αν εχει ερθει η συντελεια του κοσμου ... κλπ κλπ) προκυπτει η γνωριμια μου με την ΧΧΧ, ενα πολυ αξιολογο και γλυκυτατο κοριτσακι , πλην ομως, αρκετα (εως πολλα) χρονια μικροτερο μου ...
Εχοντας λοιπον τις ανασφαλειες μου (: που πας καημενε Καραμητρο, με το μωρο ?) μηπως παρεξηγησω την σταση της απεναντι μου και "κρεμαστω" - σαν κινηση απελπισιας - απο τον πρωτο ανθρωπο που θα μου εδειχνε καποιο ενδιαφερον, εστω και φιλικο, "τεντωσα τις κεραιες" μου, για να αξιολογησω την παραμικρη κινηση της, καθε φορα που βγαιναμε και να δω αν το ενδιαφερον ειναι αμοιβαιο...
Αν και βγηκαμε αρκετες φορες, το τοπιο ακομα δεν ειχε ξεκαθαρισει ... Μεχρι καποια μερα, που παω να την παρω απο το σπιτι της και με το που μπαινει στο αυτοκινητο, το μονο που κανει ειναι να βγαλει ενα cd απο την τσαντα της και να το βαλει στο cd player ανοιγοντας παραλληλα και την ενταση στο μαξιμουμ ...
Ακουγοντας τις πρωτες νοτες, παιρνω το θαρρος να ρωτησω τι ακουμε και ακολουθει ο εξης διαλογος:
-Συγγνωμη, αλλα, τι ακουμε ?
-Μην δινεις σημασια... Τους στιχους προσεξε !!!
-Μα ο ηχος ειναι χαλια ... Τι ειναι ?
-Πλουταρχος ... Αλλα μην δινεις σημασια ... Τους στιχους προσεξε !!!
-Πλουταρχος ??? ??? ???
-Κοιταξε ... κι εμενα το rock μ'αρεσει ... αλλα στο συγκεκριμενο τραγουδι ... προσεξε τους στιχους !!!
-Μα ειναι απαισιο ... Να το χαμηλωσουμε, τουλαχιστον, λιγο ???
-Τους στιχους προσεξε !!!
-Να κλεισουμε τουλαχιστον τα παραθυρα ???
-Μα ειναι κατακαλοκαιρο ... Τους στιχους προσεξε !!!
-Ναι ναι ... Τους προσεχω ... Τους προσεχω ... Αλλα ξερεις ... Ειναι καταμεσημερο Καλοκαιριου και κατοικημενη περιοχη ... και ...
-Τους στιχους προσεξε !!!
... ... ... ... ...
Με τον διαλογο αυτο να επαναλαμβανεται συνεχεια, με μικρες παραλλαγες, ενα Smart-ακι διεσχιζε τα προαστεια της Αθηνας, χωρις οδηγο (απο τη ντροπη μου, ειχα βουλιαξει στο καθισμα και οδηγουσα βλεποντας μεσα απο το στεφανι του τιμονιου) ξεσηκωνοντας - με την σπαραξικαρδια φωνη του Πλουταρχου - τους κατοικους σε ακτινα αρκετων τετραγωνων ...
Εννοειται οτι καποια στιγμη, εννοιωσα να λυτρωνομαι απο το μαρτυριο, οταν φτασαμε στον προορισμο μας, εχοντας ακουσει 8 φορες το ιδιο τραγουδι στο "repeat" και χωρις, φυσικα, να εχω προσεξει ΟΥΤΕ ΜΙΑ ΛΕΞΗ απο τους στιχους !!!
... ... ... ... ...
Δυο βδομαδες αργοτερα, κανονιζουμε να παμε για καφε, με ενα φιλαρακι, του οποιου οι μουσικες επιλογες, ειναι κατηγοριας Πασχαλη Τερζη, Αντζελας Δημητριου κλπ.
Με το που μπαινει, λοιπον, στο αυτοκινητο, λεει περιχαρης:
-Αγορασα το καινουριο cd του Πλουταρχου ... Να το βαλω να το ακουσεις ...
-Ξερεις να μ'αρεσει ο Πλουταρχος ??? ... Γιατι να με ενδιαφερει να το ακουσω ???
-Μα ειναι το καινουριο του και ειναι πολυ ωραιο ...
-Τι στο @#%^$@&*# εχετε παθει ολοι με το καινουριο του Πλουταρχου ???
-Γιατι ποιος αλλος σου ειπε γι'αυτο ???
-Δυο βδομαδες πριν, η ΧΧΧ ειχε λυσσαξει να ακουσω ενα τραγουδι απο τον δισκο αυτο ... και επεμενε να προσεξω τους στιχους ...
-Ποιο αυτο ? (πατωντας το "play")...
-Οχι !
-Αυτο ? (πατωντας "next")...
Και βρισκοντας το επιμαχο τραγουδι μετα απο αρκετα "next", ο φιλος με κοιτα με απορια και το στομα ανοιχτο ...
-Καλα ... σου ειπε να προσεξεις τους στιχους ΑΥΤΟΥ του τραγουδιου, κι εσυ ακομα αναρωτιεσαι τι σκεφτεται για σενα ???
-Γιατι ??? Τι εχουν οι στιχοι ???
-Βρε προκατειλημενε (πιανοντας με απο τον γιακα και ταρακουνωντας με), ηλιθιε ... Τοσο βλακας εισαι ??? ... ΠΡΟΣΕΞΕΣ ΤΟΥΣ ΣΤΙΧΟΥΣ ??? ...
Και τοτε ηταν η πρωτη φορα που ΟΝΤΩΣ προσεξα τους στιχους ...
Γιάννης Πλούταρχος : "1000"
Νιώθω κάτι να αλλάζει,
στη ψυχή μου στάζει,
γεύση απο ζωή,
τί μα θα ρθείς το πρώτο βήμα,
μα θα σε πλησιάσω
κι ό,τι θέλει ας βγεί.
Βλέπω μα απ'όλα όσα είδα,
σαν και σένανε δεν είδα,
και πως να σου το πώ,
λόγια,
αχ καλός να 'μουν στα λόγια,
για να σε ξελογιάσω
και να ξελογιαστώ.
Χίλια, για σένα νιώθω χίλια!
Χόρεψε μες στην αγκαλιά μου,
γίνε σαν ήλιος καυτός,
μέθυσε από τα φιλιά μου,
πιές της ψυχής μου το φώς.
Χόρεψε μες στην αγκαλιά μου,
γίνε σαν ήλιος καυτός,
μέθυσε από τα φιλιά μου,
και άσε με να σε κοιτώ.
Νανανανα...να σε κοιτώ!!!!
Πιάνω πάλι το ποτήρι,
θα κάνω το χατήρι,
στην καρδιά μου και θα πιω,
μήπως έτσι καταφέρω,
και τις σκέψεις μου σου φέρω,
χωρίς να τρελαθώ.
Χίλια, για σένα νιώθω χίλία!
Χόρεψε μες στην αγκαλιά μου,
γίνε σαν ήλιος καυτός,
μέθυσε από τα φιλιά μου,
πιές της ψυχής μου το φώς.
Χόρεψε μες στην αγκαλιά μου,
γίνε σαν ήλιος καυτός,
μέθυσε από τα φιλιά μου,
και άσε με να σε κοιτώ.
Νανανανα...να σε κοιτώ!!!!
Νανανανα...να σε κοιτώ!!!!
Περιττο να πω, οτι εκτοτε οι συγκεκριμενοι στιχοι (και ολο το τραγουδι) μου φαινονται εκπληκτικοι ...
Περιττο, επισης, να πω πως οταν καταλαβα τη βλακεια μου και επιασα την ΧΧΧ να της μιλησω, μου ειπε πως λαθος καταλαβα ... Υποθετω πως ειχα την ευκαιρια μου και την εχασα ... (ξερω ... ξερω ... βουλωμενο γραμμα διαβαζω ...)
Τριτο, περιττο να πω, ειναι οτι μετα το γεγονος αυτο, εκνευρισμενος που οι "κεραιες" μου δεν επιασαν κανενα σημα, τις εβγαλα και τις πατησα κατω μπας και αρχισουν να δουλευουν σωστα ...
Και λειτουργησε ...
Αν κρινω απο τις τελευταιες εξελιξεις στα αισθηματικα μου, αρχισαν να δουλευουν και να πιανουν ολες τις ενδειξεις ... Μονο που - θελοντας μαλλον να εξιλεωθουν για το προηγουμενο λαθος τους - δειχνουν υπερβαλλοντα ζηλο και εκλαμβανουν ως θετικες ενδειξεις ακομα και τις πιο απλες χειρονομιες οπως μια καλημερα, η μια χειραψια (καλα ... και καποιες οχι και τοσο απλες ... για την ακριβεια πολυ πιο "οικειες" ... πολυ "διαφορετικες" ... αλλα δεν ειναι εκει το θεμα μας ... γιατι παλι η καταληξη ειναι η ιδια ... γιατι παλι "λαθος καταλαβα" ...)
Εδω τελειωνει η ιστοριουλα μας ...
Υπογραφη:
Ο "στοκος" της μπλογκοσφαιρας ...
Υ.Γ. : Επειδη δεν εχω την προθεση να εξαναγκασω κανεναν να γινει ρομπα, πεταω το μπαλακι ψηλα και πεφτοντας ας το πιασει οποιος θελει ...
Για αλλη μια φορα, η Αγγελικουλα, με απιστευτο timing, με εβγαλε απο συναισθηματικο τελμα, με την προσκληση της σε παιχνιδακι ...
Αν και απλο το παιχνιδακι, με δυσκολεψε γιατι αυτο που ηταν το ζητουμενο - να πεις το "σ'αγαπω" με δυο απο τα πιο αγαπημενα σου τραγουδια - το εχω ηδη κανει σε προηγουμενα post ...
Και το πιο λατρεμενο και καταλληλο για το συγκεκριμενο θεμα ειναι για μενα το:
You are my kind, του Carlos Santana, με την συμμετοχη του Seal ...
(ματια μου υπεροχα ... νομιζω θα συμφωνεις κι εσυ ... νομιζω πως μ'αυτο σου εδωσα μια γευση απο το τι αισθανομαι και σκεφτομαι για σενα ... νομιζω το λατρευεις κι εσυ ... ΞΕΡΩ πια, οτι το λατρευεις κι εσυ ...)
Το ανεβαζω λοιπον, παλι, να ακουγεται στο podcast και τους στιχους μπορειτε να τους δειτε εδω.
Ολο το βαρος του παιχνιδιου ομως, πηγε στο να βρω ενα τραγουδι, που να πληρει τις προυποθεσεις και να μην εχω ξανακανει post γι'αυτο...
Αυτο που βρηκα λοιπον, να με εκφραζει απολυτα, ειναι το :
Love Of My Life ... απο ... ποιον αλλον ???...
Φυσικα απο τον Carlos Santana, με τη συμμετοχη του Dave Mathews (νομιζετε οτι χωρις λογο εχω φαει κολλημα, με τον συγκεκριμενο καλλιτεχνη ?...)
Voila οι στιχοι:
Carlos Santana : Love of My Life
Where you are, that's where I wanna be
And through your eyes, all the things I wanna see
And in the night, you are my dream
You're everything to me
You're the love of my life
And the breath in my prayers
Take my hand, lead me there
What I need, is you here
I can't forget the taste of your mouth
From your lips the heavens pour out
I can't forget when we are one
With you alone I am free
Everyday, every night, you alone
You're the love of my life
Everyday, every night, you alone,
You're the love of my life
We go dancing in the moonlight
With the starlight in your eyes
We go dancing till the sunrise
You and me we're gonna dance, dance, dance...
Voila και το βιντεακι :
(με το εκπληκτικο solo του Carlos, που κλεινει το τραγουδι)
Update: Επειδη ειδα σε πολλα φιλικα blogs να εχει παιχτει ηδη το παιχνιδακι, θεωρησα οτι η προσκληση ηρθε σε μενα καθυστερημενα και δεν εκανα πασα ... Τελικα παρατηρησα οτι υπαρχουν πολλοι που δεν εχουν παιξει ... Πεταω λοιπον το μπαλακι σε Aurangel και Marialena, αλλα και τη μεγαλη συμπαθεια μου, την Baby Lemonade, οπως επισης και τον Μακη (θα ειναι πολυ ενδιαφερον να παρουμε και λιγο Ελληνικο αρωμα στο παιχνιδι), και φυσικα οποιον αλλον θελει ...
.JPG)
